Bulut ve Güneş

Kötü zamanlarım olduğunda kendimi hep "Bu da geçecek ve güzel günler gelecek" diye motive ederim. Üzülmüyorum, hiç ağlamıyorum desem yalan! Tam tersi, çokça takan ve bolca ağlayan biriyim. Ama ne zaman çok üzülsem, arkasının mutluluk olduğunu keşfettim. Her sıkıntının sonu ferahlık... Her karanlığın sonu aydınlık. Öyle içime de atamam, paylaşırım. Bi zaman bi söz okumuştum bi yerde "Sevinçler paylaştıkça çoğalır, hüzünler paylaştıkça azalır" diye. Heh işte benim tarzım bu... Hayat, tüm bunları barındırdığı için güzel değil mi zaten? O güneş nasılsa kara bulutların arasından çıkmayacak mı?.. Hayat gelsin, yağmuruyla, karıyla, fırtınasıyla... Sonrası nasılsa hep güneş...



Tarih: 13.10.2016