Çocuğuma Dokunma

Son günlerde özellikle sabahları, hava çok serin oluyor. Hemen bi çift çorap, hırka filan ne bulursam geçiriyorum üstüme. Isınma, bedeni sıcak tutma çabaları... Sonra güneş yüzünü gösterip bana gülümsüyor. Hemen çorap da çıkıyor hırka da😏 İçim sıcacık, kıpır kıpır... İnsanlar geliyor aklıma. Öyle şeyler yapıyorlar ki, içim üşüyor, buz gibi oluyor. Ne çoraptan fayda var ne hırkadan... Soba kursam yüreğimin ortasına, ısıtmaz, eritmez o buzların tek parçasını dahi! Arada, çok nadir de olsa güneş yüzünü gösterse, "heyy bak iyi insanlar da var dünyada, iyilik de var" demese içimdeki ses, ne umut etmek kalırdı geriye ne de sevebilmek... Bir tek çocuklar kaldı geriye, bir tek çocuklar... Onlar ki umut etmek için elimizdeki tek sebebimiz. Çekin o pis ellerinizi çocuklarımızdan! Ben gidiyorum şimdi, bu pis dünyada kendime nefes alma zamanı ayırmaya, kitaplarıma...



Tarih: 22.10.2016