Çocukluğumun Kışı

Ben çocukken, severdim kış mevsimlerini... Kardeşimle okuldan eve döndüğümüzde, annemin yer sofrasına sobadan çıkardığı patatesleri koymasını severdim. Önce "Şeker Kız Candy" sonra "Tusubasa" izlemeyi severdim o yer sofrasında... Ayak parmaklarımız donana kadar, sokakta kartopu oynamayı severdim. Eve girdiğimizde arkasındaki mindere oturup, ayaklarımı sıcacık sobaya yapıştırmayı severdim. Çoluk çocuk, konu komşu bir evde soba yanı sohbetlerini severdim. Kış mevsimlerini severdim... Çünkü hiç üşümezdim. Hava derecesi soğuk olsa da, insan sıcaklığıyla ısıtırdım çocuk yüreğimi. Çünkü, ben çocukken tüm dünyanın anahtarı elimde sanırdım. Sevgiyle her kapı açılır sanırdım... Büyüdüm, yanıldığımı gördüm. Çünkü soğuk olan kış mevsimi değilmiş, insanlarmış. Anladım! Artık sevmiyorum kışları... Benim sevdiğim kışlar, sevgiyle her kapının açilabileceğine inandığım zamanda.. Çocukluğumda kaldı...



Tarih: 24.08.2016